Sunday, May 31, 2009

witte strepen

Ik zit op het balkon en geniet van de warme zon op mijn huid. Ik heb naast me een bakje kersen staan waarvan ik er zo af en toe een van in mijn mond stop. Ik ben al bezig met het voorbereiden op mijn tentamen want over 3 weken moet ik voor de bijl. Toch dwaalt mijn blik steeds af naar de blauwe lucht boven me. Ik zie witte strepen in de lucht. Langzaam verdwijnen ze. Opnieuw trekt er een streep aan mij voorbij. Ik denk aan de mensen in dat vliegtuig. Zullen ze zich vervelen? of juist nu even naar beneden kijken om te zien wat onder hun door suist? Ik denk aan hoe heerlijk het moet zijn om nu op vakantie te gaan en hoe jammer het is als je net weer terug komt.

Ook dwalen mijn gedachten af naar de vlucht die wij straks gaan maken. Mijn reis met overstap duurt al 13 uur. Ik moet dus wat gaan verzinnen om te doen in het vliegtuig. In elk geval gaat mijn laptop mee zodat ik weer een blog verhaal kan schrijven. Maar de puzzelboekjes en leuke muziek op de MP3 mag ook niet ontbreken. Het is eigenlijk best saai om te vliegen maar waarom vindt ik het dan toch zo spannend?

Het is de reis naar het onbekende, de ontdekkingstocht. Het is het stijgen en het landen, het zijn de medepassagiers waarvan je je afvraagt waar zij naar toe zouden gaan. Het is zelfs dat zenuwachtige gevoel als je voor de douane staat en een ambtenaar je met een nors gezicht, in zich opneemt terwijl hij je bestudeert op je altijd lelijke pasfoto in je paspoort, om uiteindelijk te zeggen dat het oké is. Yes, je bent binnen achter de douane. Dan volgt nog het windowshoppen en naar de klok kijken want je wilt natuurlijk niet je vlucht missen. Dus zit ik ook altijd te vroeg bij de gate om de zojuist beschreven medepassagiers in me op te nemen en te raden wat zij van plan zijn om te doen. Dan wordt je vlucht omgeroepen, de gate is geopend… de reis kan van start gaan, op naar het onbekende…

Het lijkt wel dichter bij te komen met elke streep die ik aan de horizon tel.
José

Tuesday, May 26, 2009

Aftellen is begonnen/ countdown has started

Het is nu nog een maand voordat matthijs vertrekt. Om precies te zijn vertrekt hij op dinsdag 23 juni. Wat gaat de tijd toch snel. Gelukkig hebben we alle grote dingen geregeld. Als matthijs om 17.00 uur aankomt (zelfde dag maar wel 8 uur later) dan blijft hij eerst nog een nachtje in een hotel bij de luchthaven in Denver. Hij gaat dan op zijn gemak de volgende dag met de bus naar Boulder en kan meteen zijn sleutel ophalen van zijn huis. Hij moet uitpakken natuurlijk en er moet waarschijnlijk nog wat huisraad gekocht worden, dit kan hij dan ook nog de zelfde dag doen.
Ik heb in de zelfde week dat matthijs vertrekt, tentamen week (hoe ongelukkig). Er moeten een aantal verslagen ingeleverd worden en we hebben een groot afsluitend toneelstuk dat we gaan opvoeren. We zijn daar op school nu hard voor aan het oefenen.
Maar de beloning zal zoet zijn wat na nog een week werken en een herkansingsweek ga ik dan vertrekken. We zijn totaal niet meer dan twee en halve week gescheiden. Voor mij is zijn vertrek ook niet heel ingrijpend. Dat zal het wel worden als ik weer terug kom naar Nederland, maar goed dat is nog zo ver weg. Laten we eerst maar eens vertrekken. Zo gezegd het aftellen is begonnen…
groeten jose
English:
Within one month matthijs is going to depart to Boulder. To be precise he will depart on the 23th of June and will arrive in Denver the same day (but eight hours later).

Thursday, May 14, 2009

Essentials geboekt en besproken

De afgelopen twee weken hebben we de meest essentiële zaken voor elkaar gekregen voor onze reis naar Amerika. We hebben het volgende geboekt:
1. Matthijs heeft zijn vliegticket geboekt naar Amerika.
2. Matthijs heeft een huis toegewezen gekregen in Boulder! Daar straks meer over.
3. Matthijs heeft voor hem en mij een binnenlandse vlucht geboekt van Boulder naar Columbus, Ohio, voor een conferentie die we gaan bezoeken in die stad.
4. Matthijs heeft een leuk hotel geboekt midden in het centrum van Columbus, Ohio en er een paar dagen aan vast geplakt zodat we daar nog wat vakantie kunnen vieren.
5. Een logeer plek voor Seamore.
6. En tot slot heb ik vandaag mijn vliegticket geboekt voor de eerste keer heen en weer.

Eerst de vliegtickets.
Het was voor matthijs meteen duidelijk wanneer hij ging vliegen. Hij moet precies een half jaar blijven dus het was een kwestie van schuiven om de juiste data te vinden. En hij hoeft maar één vlucht te boeken. Voor mij was het een ander verhaal. Ik ga zoals het nu gepland is drie keer naar Amerika in een half jaar. Een keer voor langere tijd en twee keer voor tien dagen. Het was een enorm geregel om die reizen zo in te plannen dat het met school, werk en matthijs goed uit kwam. Zo heb ik onbetaald verlof gekregen en heb ik met datums geschoven zodat zo lang mogelijk in Boulder kan blijven zonder school of werk te missen. Na veel overleg met mijn manager (die ik zeer dankbaar ben voor zijn geduld met mij) is mijn eerste en langste reis zojuist geboekt.

Het huis in Boulder !!!
Matthijs is al een aantal maanden bezig het internet af te struinen naar woningen. Zoals ik al eerder schreef waren de prijzen schrikbarend hoog. Eergisteren heeft hij plots een aanbieding gekregen van de housing-agancy van de universiteit zelf. Ze hadden voor de periode een mooi gemeubileerd twee kamer appartement vrij, met balkon vlak bij de winkels en vlak bij de universiteit. Mooi kan niet! Hij moest binnen 3 dagen reageren en de borg betalen. Makkelijk zat zou je zeggen… Helaas. Doordat we al zo veel tickets geboekt hebben kom je aan je bestedingslimiet van je creditcard. Welke de ING gehalveerd bleek te hebben. Nou ja even geld over boeken en dan is dat geregeld, zou je denken Nee helaas het duurt 5 dagen voordat het bedrag is overgeboekt en we hadden er inmiddels nog maar twee om te betalen. Gelukkig konden mijn ouders even garant staan zodat we het huis toch niet zijn misgelopen. Hier de eerste plaatjes.


lokatie klik hier voor google maps



Tot slot een logeer plek voor Seamore
Nu we een kat hebben moet hij in de tijd natuurlijk een goed onderkomen hebben. Na iedereen lastig gevallen te hebben, sorry;) Is de keuze toch uiteindelijk gevallen bij mijn ouders. Daar blijft hij dan voor de hele periode. Dat is voor hem ook wel zo leuk. We zijn nu alvast begonnen om hem te laten wennen aan zijn reismand. Kattensnoepjes doen wonderen ;) maar ik ben benieuwd wat hij er van vind als het zo ver is en hij echt nar een ander huis gaat? Gelukkig kan ik mijn volledige aandacht op hem richten als ik weer terug ben. Door afwezigheid van matthijs kan ik hem veel extra knuffels geven.

Ik kan niet anders zeggen het heel wat nadenkwerk gekost om dit allemaal voor elkaar te krijgen en vergeet niet het portie gelukt dat we hebben gehad met de woning maar we kunnen nu niet meer terug…Boulder here we come
Groeten José

English:
The past two weeks we arranged and booked the most essential parts of our journey to Boulder, Colorado.
Matthijs has booked his plane tickets to Boulder and back.
Matthijs has found a place to stay in Boulder. (one bedroom apartment).
We booked a flight within America to visit a conference in Columbus, Ohio.
We found a place to stay for our cat.
And just now I booked my own return ticket to Boulder
It has cost a lot of thinking work and help from others but there is now return now…Boulder here we come
Greetings jose

Thursday, May 07, 2009

Ode aan de groene beker / Tribute to the green mug

Voor diegene die mij lang kennen weten dat ik gek ben van plastic keuken gerij het liefst in de kleur knal groen. Overal waar ik kom kan ik het niet nalaten om toch even te kijken of er nog wat “groens” te koop is. In de jaren heb ik al een hele collectie opgebouwd. Allerlei soorten schalen en bakjes, een dienblad, ontbijt- en gebaksboortjes, roerstaafjes, lepeltjes, water bekers, water kan, spatel en kookwekker. Maar het pronkstuk, welke het meest gebruik wordt, is mijn oude vertrouwde groene beker. (foto boven)

Ik heb ‘m al heel lang in mijn bezit. Ooit gekocht tijdens mijn eerste vakantie zonder ouders. Ik moet toen 16 jaar geweest zijn. Sinds die tijd drink ik er eigenlijk wel elke avond thee uit. Tja we hebben samen al heel wat meegemaakt de groene beker en ik. Hij heeft me al heel wat bakkies troost geboden. Hij is ook mee geweest op reis, naar verschillende landen en op verschillende vakanties. Het is zelfs zo dat als ik mijn groende beker mee heb, en mijn eerste bakkie thee drink op de nieuwe plek, dan voel ik me meteen thuis. Het is dan ook super handig dat hij van plastic is, wat kapot vallen is er niet bij. Nee ik kan me een leven zonder groene beker niet voorstellen, waar ik ga gaat mijn beker ook.
Je snapt dat na al die jaren ook plastic wel slijtplekken begint te vertonen. De kleur is (volgens mij) nog altijd even groen, maar hier en daar zitten er wat krassen op en de thee aanslag wil niet meer zo makkelijk weggaan als vroeger. Maar vervangen,… ik pijns er niet over.

Totdat ik vorige week in de winkel Loods 5 was in Zaandam. Hier verkopen ze allerlei leuke woon artikelen. Daar zag ik ‘m staan… net een maatje groter. Een grote groene plastic beker. Ik kon het niet laten, die moest natuurlijk mee. De nieuwe aanwinst blijkt een half keer zo veel thee in te gaan en hij heeft een dikkere bodem waardoor de thee ook langer warm blijft. Ik stap dus nu regelmatig over op mijn nieuwe groene beker. Maar als mijn oude vertouwde vriend dan eenzaam in de kast achterblijft denk ik weer met weemoed terug aan de tijden dat we samen verre reizen maakte. Nee “de nieuwe” heeft nog een lange weg te gaan…
jose
English:
I bought it at my first holiday on my own. I was only 16 years old then. Many years my mug traveled along my side trough different countries. Always providing me a feeling of home as soon as I drank my first cup of thee. It also have given me comfort many time in difficult situations. But after so many years my green mug is getting old.
Recently I found a new green mug in a store. It is a big bigger and has a thicker shell. Now when my old mug is sitting on his own on the top shelf I remember the things we have been trough, the “new one” has still a long way to go…
jose

Saturday, May 02, 2009

Koninginnedag (Queensday) in Amsterdam


Ik had de avond er voor een slaapdienst gehad en stond op om half 7, met een lekker bakkie thee, te kijken naar de opgaande zon die de lucht oranje kleurde. Het beloofde een mooie dag te worden. Om half 10 was ik thuis en hebben we de tas ingepakt, en zijn we op weg gegaan naar Amsterdam. Hoe dichterbij we kwamen hoe meer de treinreizigers oranje kleurde. Een aantal verbaasde toeristen keken hun ogen uit toen we langs Schiphol reisde. Dit is echt een aparte dag binnen de feestdagen van Nederland.
We stapte uit bij Amsterdam zuid wtc, en namen de leuke oranje (gratis) hoed van de NS in ontvangst. Zo liepen we richting Apollolaan. We hebben ook de zijstraten meegepakt en genoten van de uitgedoste menigte die in grote getallen in Amsterdam aanwezig waren. Overal waar we liepen zagen we het echte koninginnendag traveel met kinderen die koffie en een zelfgebakken cakeje verkopen, of mensen die de inhoud van de zolder of schuur uitgestald hebben op een kleedje.

We proberen elk jaar voor een bepaald item op zoek te gaan op de kleedjes. Dit jaar was het een melk en suiker kannetje. We zagen er veel maar net niet de goede. De een was te wit, een ander te klassiek, een oortje afgebroken, of gewoonweg saai. Terwijl we zo aan het rondsnuffelen waren kwamen we nog een hoop andere leuke dingen tegen. Met twee tassen vol spullen liepen we eindelijk tegen 6 uur richting station Rai om daar de bus te pakken naar het Koreaanse restaurant in Amsterdam Buitenveldert. Dit is nu de tweede keer dat we dit doen en het begint dus een traditie te worden. We hebben daar heerlijk gesmuld van de kimchi en bulgogie (vlees dat je bakt aan tafel en op eet opgerold in een blaadjes sla met allerlei lekkere bijgerechten zoals gemarineerde taugé of spinazie, 2 soorten kimchi of fijn gesneden bosui met knoflook).
Natuurlijk was ook bij ons langzaam het nieuws doorgedrongen dat er wat vreselijks was gebeurt in Apeldoorn. Steeds meer mensen kwamen samen en praatte er over. Een mevrouw wist ons te vertellen dat er toen inmiddels al twee doden waren. Even later toen we uitrustte op een veldje bleken het om een aanslag te gaan. Pas toen we weer thuis waren en de beelden op het nieuws zagen werd de omvang duidelijk. Echt vreselijk, het heeft een nare bijsmaak gegeven aan de koninginnendag die dit jaar zo mooi begon. Toch hoop ik dat er volgend jaar weer net zo’n koninginnendag is als al de afgelopen jaren. Gewoonweg omdat het de leukste feestdag van het jaar blijft voor mij.

José

English
On April the 30th we celebrate Queens-day in the Netherlands, it is the birthday of the queen (just to be) Matthijs and I went to Amsterdam, just like the year before. We walked around in the city center, where lots of people where selling their rubbish, I mean household items :) We always choose an item that we want to search for this your it was a milk and sugar jar. After checking out broken ones, doll ones, to classical ones we finally found the right pair. And not to mention al lot of other stuff. At 6 o’clock we went to the Korean restaurant. This has become a tradition with me and matthijs. We love Korean food. Finally at 10 we came home.
jose

Dit is 'm uiteindelijk geworden

Thursday, April 23, 2009

Rond bollen

Nu het zo mooi weer is hebben matthijs en ik onze fietsen weer uit de schuur gehaald. We zijn weer allerlei leuke rondjes vanaf huis aan het fietsen. Afgelopen weekend hadden we beide vrij en besloten we een mooi rondje langs de bollenvelden te fietsen. Deze staan nu namelijk in bloei. We hadden de Bollenstreek route uitgekozen zie hier. Deze start in Leiden om via allerlei mooie paatjes langs de keukenhof in Lissen te fietsen en dan weer via een andere weg terug naar Leiden. Wij zijn natuurlijk nog van Rijswijk eerst naar leiden gefietst. Voor onderweg hadden we lunch mee een groot kleed en lekkers.
We hebben vele velden met tulpen narcissen en hyacinten voorbij gefietst. Het rook ook heerlijk. Toen we weer in leiden aankwamen waren we beide wel moe en moesten we nog naar huis. Maar na een tussenstop langs de grachten van Leiden konden we weer even vooruit. Hier de fotos. Groeten José

English:
We have made a beautiful cycle tour last weekend. We cycled along the tulip fields. It smelled as it looked wonderful. Greetings José

Friday, April 17, 2009

voorbereiding / preparation

Ik probeer elke week een berichtje te plaatsen over hoe het Amerika avontuur er voor staat.
Matthijs heeft komende dinsdag een afspraak op het consulaat voor zijn visum. We hebben dit samen vorig jaar ook moeten doen. Het is best spannend want je moet eerst al 15 euro betalen om een afspraak te mogen maken. Dan sta je op de gegeven tijd voor het hek van de Amerikaanse ambassade in Amsterdam (museumplein) En dan blijkt dat er nog 20 andere ook een afspraak hebben. Eerst wordt je door een bewaker binnen gelaten en ga je door een groot ijzeren hek in de “tuin”. Daar wordt je één voor één door de “voordeur” heen gelaten. Al je spullen en ijzerwaar moeten in een bak en dan mag je door de metaal detector heen. Het is echt een militaire vesting. Maar goed je denk dan ben ik er, helaas dan moet je weer wachten totdat je wordt opgeroepen. Je kunt ondertussen wachten op heel harde houten bankjes (met pijnlijke kont als gevolg:). Aan een kant zijn een soort balies waar medewerkers van de ambassade zitten. Soms hoor je strenge vragen en zie je mensen zoeken in papieren. Mijn hart begon meteen extra hard te kloppen. Het personeel moet er vanuit gaan dat je illegaal wilt blijven in Amerika en jij moet bewijzen dat je dat niet gaat doen. Matthijs moet dan ook bergen met verklaringen meenemen van alle werkgevers, alle landen opnoemen waar hij ooit is geweest en zelfs gegevens meegeven van mensen die geen familie zijn maar wel je intenties kennen?!? Maar goed matthijs heeft bijna alle informatie die nodig is om Amerika in te mogen. Dan duurt het nog even voordat je weet of je ook daadwerkelijk je visum krijgt. Je moet je paspoort afgeven en die krijg je vervolgens weer thuisgestuurd met de aangetekende envelop die jezelf moet afgeven bij je bezoek. Matthijs heeft al eerder het visum gekregen dus we verwachten deze keer geen problemen, maar toch… het blijft spannend

Verder zijn we vast aan het kijken voor kosten van tickets. Die blijken sinds vorig jaar flink verhoogd te zijn. Van 600 euro naar ruim 1000 euro. Das minder. De vliegkosten voor matthijs worden wel vergoed maar die van mij niet, en ik ben degene die heen en weer gaat vliegen. Maar ja, als matthijs naar Amerika is geweest, is de kans op een vaste baan bij de TU in het zicht. Dus dat is het wel waard.
Matthijs is ook bezig met het zoeken van huizen via internet. Veel blijken niet gemeubileerd te zijn. En je raad het al ook de prijzen voor gemeubileerde huizen is behoorlijk. Bijna 2000 dollar per maand voor een één kamer appartement (die zijn gek) Maar ja nog twee maanden dan moet er wat zijn. Gelukkig kennen ze in Amerika longstay hotels. Dat zijn volledig ingerichte hotels. En er is ook nog de campus, waar alle buitenlandse gasten verblijven die langer op de campus blijven. Dat is natuurlijk het leukst om te wonen omdat je allemaal uit het buitenland komt. Maar of hij hier een huis krijgt is afhankelijk van de wachtlijst. Vandaar dat matthijs ook zelf op zoek gaat.
Nou dat was het weer voor deze week.

Ikzelf ben druk met tentamens bezig. Volgende week moeten er twee ingeleverd worden. Ik heb er al een af en ga nu snel verder met de ander.
Groeten josé

English:
Matthijs has an appointment next Tuesday at the American ambasee in Amsterdam. He has to bring a lot of documents. After a few day’s your visa gets approved (if they found you ok) and you get your passport back with the right paperwork inside.
We checked out flights. It seems that the price has gone up. Last year a ticket would cost s 600 euro now it will cost approximately 1000 euro. Hmmm. But first matthijs needs his visa before he can buy a ticket. Matthijs is also looking for houses. It has to be a fully furnished house. There are a couple of options. Living on the campus, finding a apartment with a real estate agency or a long stay hotel is the last option.
I will let you know what it will be as soon as we found something.

I am now in ht e middle of my exam period. Within one week I have to hand over two reports. One is finished the other one I am working on. So I will get back to that now J
Greetings josé

Wednesday, April 08, 2009

De start van het Amerika avontuur / Starting adventure America

Matthijs heeft een beurs toegekend gekregen om een half jaar onderzoek in het buitenland te kunnen doen. Vanwege omstandigheden heeft dit wat vertraging opgelopen maar nu is het voorbereidingsproces weer in gang gezet. In de plaats Boulder in Colorado, is de Colorado University gevestigd. Matthijs gaat hier op een afdeling mechanical engineering (werktuigbouwkunde) onderzoek doen. In totaal zal hij precies een half jaar in Amerika blijven.

We moesten eerst het een en ander regelen. Matthijs moest met alle partijen rond de tafel zitten om opnieuw afspraken te maken. Wij samen moesten bedenken wat de beste tijd was om te vertrekken en welke risico’s er aan kleven. We hebben daarbij goed de voor en nadelen tegen elkaar afgewogen. Een jaar geleden was de planning dat ik mee zou gaan maar vanwege mijn opleiding die ik doe, kan en wil ik deze niet nogmaals onderbreken. Ikzelf heb daarom nagevraagd of ik extra vrije dagen kon opnemen. Na heel wat gepuzzel rolde er uiteindelijk een planning uit.

Zoals het nu gepland is gaat matthijs op 23 juni 2009 vertrekken. Hij zal op 23 december 2009 dan weer terug komen. Matthijs zal in dat half jaar niet terug naar Nederland komen. Ikzelf heb tijdens de zomervakantie onbetaald verlof gekregen van mijn werk (ben ik ze heel dankbaar voor!). Ik zal dan ook de hele zomervakantie in Amerika doorbrengen en daarna nog een aantal keer over vliegen tijdens vakanties.

Dit was het eerste deel van de planning die we moesten afronden. Nu is de volgende fase ingegaan: Matthijs moet een werkvisum aanvragen. Dit heeft meer voeten in de aarde dan eerst. De afspraak met het Amerikaanse consulaat staat gepland eind april. En niet te vergeten matthijs heeft ook een gemeubileerd huis nodig. Als laatste zullen de vliegtickets aan de beurt zijn.
Ikzelf hoef geen visa’s aan te vragen. Ik ga korter dan 3 maanden. Wel moet ik zelf gaan bedenken wat ik ga doen in die twee maanden in Amerika want matthijs moet gewoon werken. Ik ben plannen aan het maken om weer vrije studiepunten te gaan regelen door iets met de gehandicapte zorg in Amerika te onderzoeken. En ik ga weer even mijn foto skills bijspijkeren, zodat ik daar de prachtige natuur kan vastleggen.

Het lijkt nog ver weg maar de vertrek datum van matthijs komt snel dichterbij, en er moet nog zo veel gebeuren. Ik zal jullie op de hoogte houden van de voortgang…
Hieronder staan wat plaatjes van Boulder om te zien hoe het er daar uitziet:
Groeten jose

English:
Matthijs has assigned a scholarship to do research for a half year. After some delay he is now going to do research at the Colorado University in Boulder, America. At the department mechanical engineering.
We are now starting to plan everything that has to be done. First matthijs needed to speak to all the people involved to make new arrangements. Together we had to discuss what the options where for departing and what risks where involved. A year ago we intended that I was coming along but I can’t quite my study again for half a year. So I asked at work if I could have some more time off. This has been arranged now. After getting everything sorted out we made a schedule. This is how it looks now:

Matthijs will depart on 23th off June 2009 and will return on the 23th off December 2009. I will visit matthijs during the summer holiday and a few times during the following period. Matthijs will stay in America the hole time.

Now we are in the next faze of getting everything done. Matthijs need to get a visas, a fully furnished house and plain tickets. I won’t be needing visa’s because I wont stay longer than 3 months. But I Do need to think about what I am going to do in the two moths that I will be in America since matthijs has to work every day. Maby I can get some study points for doing research on American social work, and I will improof my photo skills so that I can capture the beautiful surroundings of Boulder on camera.

The date seems far away but is rapidly getting closer. I will keep you all informed. For now here are some pictures of boulder to see what it is like.

Greetings jose




Friday, February 20, 2009

Seamore


We wilde de nieuwe huisgenoot een naam geven die bij hem paste. Omdat hij Engels is (Engelse-korthaar) en eigenlijk ook wel een beetje sullig is, hebben we hem Seamore genoemd. Hij laat de laatste dagen steeds meer van zichzelf zien. Hij blijkt overdag nogal bang te zijn voor alle geluiden en dan verblijft hij nog altijd veel onder de kast. Maar als matthijs en ik samen thuis zijn dan durft hij wel. Het begon met het opzoeken van zijn etensbakje. Tja na 2 dagen niet eten krijg je toch honger. Hij heeft (al hoewel soms gelokt door wat brokjes neer te leggen) alle kamers nu doorzocht. Hij is werkelijk gek op knuffelen en is bang voor de duiven op het balkon. Hoe hij buiten in de natuur overleeft heeft is ons dan ook een raadsel? We hoeven dus niet bang te zijn dat hij wilde fratsen uit gaat halen of in de gordijnen vliegt. Dit is een wel opgevoede binnenkat. Nu begint hij langzaam te spelen. Eerst gunt hij de speelgoedmuis geen blik waardig maar stiekem vind hij het toch wel leuk, om uiteindelijk genoeg durf te hebben om een poging te wagen om te spelen. Nee dat wordt nog wel wat met Seamore. Wij zijn in elk geval al helemaal gek op hem. groeten jose
English:
We gave our new cat the name Seamore. We choose this name not only because he is a British short hair breed but also because he is a bit silly and easily scared. He loves to be cuddled and is afraid of pigeons on our balcony. How he managed to survive outside is a mystery to us. But now he is with us and we love him
Greetings jose

Saturday, February 14, 2009

Huisgenoot gevonden / Roommade found



Ik werd vanochtend al vroeg wakker. Vandaag is de grote dag, er komt een nieuwe huisgenoot bij. We hebben in de ochtend wat katten benodigdheden gekocht als een krabpaal en speeltjes en gingen toen al namen verzinnend onderweg. Spannend hoor zou het lukken om er een uit te zoeken, vroegen we ons af.
Bij het asiel kregen we op twee plekken poezen en katten te zien. Ai dit werd moeilijker dan we dachten. Ze zien er allemaal zo leuk uit. We keken gewoon eerst even op ons gemakje rond. Al vrij snel zag ik een leuke zwart witte maar die schoot ergens achter. Daarna kwam er een leuke zwarte voorbij die wilde we wel. De zwarte bleek echter een buitenkat. Toen zagen we nog een leuke siamees, maar ook de zwart witte durfte wat dichterbij te komen. Daartussen gingen we kiezen. De siamees bleek een voorkeur te hebben voor neuzen bijten. Dus toen werd het makkelijk. Wij zijn nu de trotse eigenaar van een zwart witte Engelse korthaar. Hij ziet er zo lief uit. Hij heeft een lief dik koppie en kijkt gewoon leuk uit zijn ogen. Hij was geschat op 6 jaar en is gevonden ergens in November.
Na een handtekening gezet te hebben mocht “kat” mee in de reismand naar huis. Hij is nu erg bang en verkiest een veilig plekje onder de kast. Hij komt wel als hij zich op zijn gemak voelt. Ondertussen zijn wij een naam voor hem aan het verzinnen. We vinden het een beetje ene heer op stand dus een Engelse naam wordt het waarschijnlijk. Maar dat horen jullie later…
groeten jose

Highlights in English
Today we went to choose a new roommate from the “asiel”. It was very hard to pick one out. They all look so nice and adorable. As we arrived my eye cached a gimps of one black and white cat. He was a bit afraid and hide somewhere, so we looked some more. A black cat started greeting us. He was so nice but had to be able to go outside. Unfortunately we only have a balcony, so we had to choose another one. Meanwhile the black and with got closer, we were able to give him a stroke. We now narrowed it down to two cats. A Siamese and the black and white fellow. The Siamese had a preference of nose biting so it became an easy pick. The black and white one. We had to sign and brought him back home. Ever since he is hiding under the closet, and we are hoping for him to come out. Until than we are coming up with al sorts off names. You will here soon what his name has become.
greetings jose

Friday, February 13, 2009

Een nieuwe huisgenoot gezocht / looking for a new roommate

Made by me, jose

Eigenlijk begon het allemaal al toen matthijs in Duitsland ziek werd. Ik kwam steeds alleen thuis in een leeg huis en vond dat maar niets. Ik zag het wel zitten om een huisdier te nemen. Honden daar heb ik niets mee en kan bovendien niet. Een goudvis is te saai net als een hamster of konijn. Nee het zou een poes worden.
Omdat dit nogal een grote beslissing is voor ons hebben we eerst een te logeren gehad. Ivanka - de logeer poes, is inmiddels al twee keer geweest. Zeker na de laatste keer was het moeilijk afscheid nemen. Het was opeens zo stil in huis.

Het is wel vreselijk leuk maar hoe gaat dat als we naar Amerika gaan, hoe gaat dat als we werken overdag?, wie wil er eventueel op de poes passen?, en wat voor een wordt het? Op deze vragen hebben we eerst antwoord gevonden. Tenminste het wordt een poes uit het asiel. Een mannetje of vrouwtje maakt niet uit, de kleur ook niet, wel wordt het een kort harige en een die nog niet bejaard is. Familie wil trouwens maar al te graag oppassen als we naar Amerika gaan.

Matthijs was gisteren jarig, 33 geworden trouwens. Voor zijn verjaardag heb ik een hint cadeau gedaan. Een speelmuis met een briefje er bij; “ik zoek een speelkameraadje”. Het is dus eindelijk zo ver. Zaterdag 14 februari gaan we naar het asiel bij ons in de buurt (zie hier hun website). We gaan kijken of er een tussen zit die ons beide aanspreekt. Op de website van het asiel staan al namen en foto’s van poesen en katten die op dit moment aanwezig zijn Stinkie, Edgar maar ook Toos leek ons leuk. Er zijn er dus al heel wat die van mij direct mogen komen. Dus ik denk dat het wel gaat lukken om een nieuwe huisgenoot te vinden. Het blijft wel bij één extra huisgenoot hoor!
Groeten José
Highlights in Englisch:
We are looking for a new roommate. Already since Germany I am thinking about taking a cat at home. Yesterday at matthijs his 33th birthday, I gave him a present to hint him about the upcoming event. We are going to the “asiel” (place where pets are kept when they are found on the street) in Rijswijk. On their webpage we have looked at some pictures of cats that are there at the moment Stinkie, Edgar and Toos seemed perfect to us. So tomorrow on the 14th we are going to have a new roommate.
Greetings josé

Monday, February 02, 2009

Afblazen


Zo het zit er weer op voor een aantal weken. Je denk vast waar heb ik het over… nou de tentamen weken. Ik vind het keer op keer weer een zware bevalling om doorheen te komen. De tijdsdruk, het werken tussendoor,de stress, de lastige vakken of zijn het nu de veeleisende lastige leraren? ;) Het zal een beetje van alles zijn. In het begin heb je het nog niet zo door hoe diep je er in zit, maar dan als het plots achter de rug is valt er een last van je schouders. Vandaag om 4 uur had ik mijn laatste verslag afgemaakt naar tevredenheid. En wist ik zowaar even voor 5 minuten niets te doen. Gelukkig duurde dat niet lang want ik bedacht me dat ik me als een holbewoner heb gedragen sinds de kerst. Ik moet dus maar weer eens het sociale pad opstappen. Even op hyves geneusd bij alle vrienden en weer eens een berichtje achtergelaten. Toen de laatste muziek gedownload waar ik al weken naar op zoek was. En natuurlijk dit kon niet ontbreken, even een blogje toevoegen. He lekker is dat om weer terug te zijn.

Om jullie ook weer even up to date te houden; wij zijn nu een start aan het maken voor de planning om een half jaar naar Amerika te gaan. Zoals jullie misschien wel weten, ik ga niet mee, tenminste?...niet de hele tijd. Ik ga niet nog een keer school onderbreken (hoe graag ik ook de tentamenweken ver achter me laat) Matthijs gaat er alleen naar toe en ik ben nu bezig om een planning te maken om zo vaak mogelijk te komen. Uiteraard is het jammer om niet mee te kunnen, dat op zich vergt al weer heel wat inspanning maar oké, het is zoals het is. Kan ik straks wel lekker kaasfonduen of mosselen eten zoveel als ik wil. Dit doe ik namelijk als matthijs niet thuis eet, hij vindt dat maar niets om te eten. Omdat hij nu al een jaar niet meer weg is geweest wordt het dus hoogtijd om straks de schade in te gaan halen. En ik denk dat ik er dan ook wel wat vriendinnen bij kan gebruiken. Zodra we meer weten dan horen jullie het natuurlijk.
Zo nu ga ik lekker genieten van mijn avondje niks doen…
Hu?! is het nu al weer 22.00 uur….:)
jose

oke deze is niet van vandaag ;)

Friday, January 23, 2009

30st Birthday

Het was dan eindelijk zo ver, mijn 30ste verjaardag. Tja ik hoor nu niet meer bij de twintigers. En hoe ik dat vind?!? Prima. Ik moet eerlijk zeggen ik vind het steeds leuker worden naarmate je ouder word. Je weet beter wat je wil en wie je bent. Je hoeft jezelf niet meer zo te bewijzen. Gewoon jezelf zijn is goed genoeg.
Ik wilde mijn verjaardag wel uitgebreid vieren. En zo gezegd zo gedaan.
Het begon op zaterdag 10 januari. Ik had met mijn vriendinnen afgesproken om lekker uit eten te gaan. En lekker was het! We zijn gaan eten bij restaurant Plato in Den Haag. http://www.restaurant-plato.nl/ Een heerlijke menu kaart met echt van alles en nog wat. Ik vond het leukste nog wel dat we allemaal kaasfondue hadden besteld als hoofdgerecht. De voorgerechten varieerde tussen octopus ringen, Japans en salades. En natuurlijk konden de chocolade toetjes niet ontbreken net als de fles rosé op tafel. Het werd een lange en gezellige avond van 6 -11. Ook had ik hele leuke cadeaus gekregen van iedereen en konden de sterretjes bij het nagerecht vergezeld met zang niet uitblijven. (jammer genoeg ;) Ik heb genoten en nog bedankt allemaal voor jullie gezelschap.

De volgende dag 11 januari was een feestje met de familie. Om 2 uur zijn we vanuit ons huis naar delft gereisd voor een hightea. Ook daar hebben we weer heerlijk gesmult van thee, zelfgemaakte brownies, sandwiches en scones. Ook nu kreeg ik weer zulke leuke cadeaus. Bijzonder was dat mijn moeder jarig was op 10 januari en zij nu eindelijk te horen had gekregen wat haar cadeau was; een eerste keer vliegen naar Rome met natuurlijk een weekendje er aan vastgeplakt. Mijn vader had dit stiekem geregeld. Nu op 11 januari mochten we er eindelijk wat over zeggen en elkaar feliciteren.
Toen brak de dag echt aan dat ik geen twintiger meer was. Ik had gewoon school die dag. En we zaten net voor de tentamen weken waardoor de stress voor verslagen en het inleveren van groepsopdrachten hoog was. Een lekker cake-je is dan een welkome onderbreking. Volledig verrast was ik dat ik van martijn, een klasgenoot een leuke kaart kreeg met een lekkere zak snoep. Echt heel leuk! Ik ben tenslotte een nieuwkomer in de groep. Dit geeft dan het gevoel dat je er helemaal bij hoort.
Omdat school tot 6 uur duurt hebben matthijs en ik samen lekker maar eenvoudig gegeten. Toen was het tijd voor mijn cadeautje van matthijs. Een heel mooi digitaal foto lijstje! Hij had allerlei foto’s uitgezocht en alvast toegevoegd. Op de kast pronkt dan nu ook steeds weer een andere foto waaraan speciale herinneringen kleven. Leuk hoor!
Oké toen was er nog dinsdag 13 jan op mijn werk. Natuurlijk kon ook daar een traktatie niet uitblijven tijdens het koffie uur.
Maar ja toen was de pret voorbij en ga ik het voor de komende verjaardagen een stuk rustiger houden. Maar van deze speciale dagen heb ik erg genoten! bedankt allemaal
groeten jose

Wednesday, December 31, 2008

De afsluiting van het jaar

Het is me een jaar geweest, een “trip down memory lane” hebben we de laaste dagen gehad. Vorig jaar rond deze tijd verliep, zoals jullie weten, heel anders als gepland. Ik heb toen een dagboek bijgehouden waarvan ik weer delen heb gelezen. Ik weet nog van uur tot uur op sommige dagen wat er gebeurde. Ik herrinner alles nog, nee vergeten is er niet bij, maar het is heel erg fijn om te merken dat het nu, een jaar later, weer (bijna) gaat als vanouds. Het was een jaar voor ons beide met veel up’s en downs maar waar we uit eindelijk als winnaars uit de strijd zijn gekomen. We hebben beide zo veel geleerd, van elkaar en over ons zelf. Dat nemen we weer mee in ons rugzakje. Ik kan niet anders zeggen van mijzelf dat ik alleen maar sterker uit de strijd ben gekomen. En ik kan jullie het goede nieuws meedelen dat per 1 januari matthijs weer 100 % arbeitsgeschikt is verklaard. Dat was wel het mooiste kado wat we ons konden wensen.
Eerste kerstdag moest ik werken en zijn we savonds naar mijn ouders geweest voor een heerlijk kerst dinee met de familie. Dit was fijn omdat op deze dag een jaar geleden alles begon. Ik had zo weinig tot eigelijk geen tijd om er over na te denken. Tweede kerstdag vierde we ons 9,5 jaar samen zijn. Gewoon lekker thuis met z’n tweeen met heerlijk eten (zie foto’s). Gewoon is nu opeens meer dan genoeg, ik hoef geen spannende dingen en wilde feestjes. Nee lekker thuis op de bank met de logeer poes die deze keer 3 weekjes bij ons blijft. Heerlijk genietend zijn we de laaste dagen van het jaar doorgekomen samen met familie.
Vanavond op de laaste dag van het jaar komt de broer van matthijs. We gaan dit jaar feestelijk afsluiten en kijken weer vooruit naar wat er komen zal. Samen gaan we er voor. Om in de slagzin van mijn oude werkgever te blijven “wat er ook gebeurt”.
Hele fijne jaarwisseling allemaal en bedankt voor jullie steun
groeten jose

1e gang roergebakken groene asperges en bosuitjes met coquilles


2e gang zelfgemaakte aspergesoep met venkel en kip3e gang, roergebakken eend met groene asperges en sugarsnapps en sinasappel partjes
4e gang, Limoen gember mascapone met vers fruiten toen zaten we volHet tweede dessert hebben we dan ook maar bewaard voor de volgende dag, een echte kerstpudding gemaakt door matthijs