Het kamp begon een beetje rot, net voor de afslag Arnhem kreeg ik met de bus (ik reed) een lekkeband. Natuurlijk begon het net vreselijk te hozen terwijl ik me naar een gele paal haaste. De ANWB kwam gelukkig snel maar gaf direct aan dat de reserve band verwisseld moest worden.
Ik werd ook nog aangenaam verrast door Rob ons lokatie hoofd, die mij bedankte voor mijn werk op de schakel. Er was namelijk een minder leuk aspect aan de vakantie. De laaste dag was tevens ook mijn echte laaste dag op de schakel. Gelukkig hebben we een geweldige groepsfoto gemaakt. Maar ik mis iedereen al wel hoor.
Ik had een paar dagen om bij te komen van het kamp en begon toen al weer met mijn eerste werkdag op mijn nieuwe lokatie, de Eliasdreef in Poeldijk.De avond er voor zijn matthijs en ik lekker uit eten geweest om te vieren dat we weer een nieuwe periode tegemoet gaan. Het afgelopen hectische jaar laten we achter ons en nu is het weer tijd voor nieuwe dingen. Toch was ik best zenuwachtig.
Mijn eerste werkdag was gisteren. Wat een leuke lokatie. Ik werk op een trefpunt waar volwassen (met een handicap) terecht kunnen, maar zij wonen zelfstandig in de flat of in de buurt. Omdat ze zelfstandig wonen heb ik nog niet iedereen ontmoet maar tot nu toe was het heel leuk. Ook zo mijn collega’s. Er staat een dijk van een team die goed op elkaar is ingespeeld. Ik voelde me er meteen thuis. En een leuk weetje; we zwaaien iedere collega uit na zijn of haar dienst. Heel leuk!
Het is wel compleet ander werk als op de schakel. Het is er minder hectisch en de verantwoordelijkheid ligt bij clienten. Niet meer achter medicatie aan rennen en overal op letten. De client moet in princiepe jou vragen om iets te doen en dan pas onderneem je actie. Voor degene die mij goed kennen weten dat ik graag organiseer en doe. Dat kan nog steeds maar moet op een heel andere manier. Het is dus heel anders maar ook heel leerzaam. Ik ben dan ook heel blij op deze lokatie terecht te zijn gekomen en zal weer veel kunnen leren.
Groeten jose

Morgen gaan we dan ook uitgebreid vieren dat we negen jaar samen zijn. We gaan lekker samen lunchen, fietsen en gaan s’avonds heerlijk uit eten. Dat we op deze voor ons toch bijzondere dag eigelijk in Amerika zouden zijn en grootste plannen hadden is op de achtergrond geraakt. We zijn beide bezig om goed te leren omgaan met het veranderende toekomstbeeld. Soms is er een moment dat je stil staat bij wat verloren is gegaan maar des te meer proberen we beide stil te staan bij de leuke dingen die we er toch ook zeker voor terug hebben gekregen. Met mij gaat het goed en met matthijs gaat het goed, das wel een feestje waard! 

Ik ben anderhalve week geleden op gesprek geweest en het klikte erg goed. Het is een leuke vestiging. Het zal even wennen zijn omdat er geen bewoners op de vestiging wonen en het natuurlijk om volwassen gaat en niet om kinderen. Ik vind het heel leuk om met volwassen te gaan werken omdat dat bij de begeleiding de nadruk ligt op het samen onderzoeken hoe zelfstandig de cliënt kan wonen. In een kinderhuis is dit toch anders. Ik denk er dan ook heel veel te kunnen leren.
Hij had en uur dus hij ging snel aan de slag. Hij vroeg nog even of ik geen verdoving wou. Ach nee joh die spuiten op zich doen ook al zeer genoeg. Nou....het deed goed zeer. Hij bleef gemeen in die zenuwen zitten boren en dat terwijl hij vast al lang door had dat het erg vervelend was, want ik lag volledig verkrampt in die stoel met een vervrongen gezicht en mijn vingers wit omdat ik er zo hard in kneep dat al het bloed er uit weg was.
In het begin heb je er geen idee van wat er allemaaal wordt aangeboden in zo’n groot hotel. Zo was er de poolbar waar de hele dag alle soorten fris, coctails, een soort slushpupies met de naam pinacolada, wijn, bier, koffie en thee en een soort gebakjes werden geserveerd. Dan waren er savonds twee barren geopend. Een beetje een luxer, hier kon je “echte”coctails bestellen tegen betaling en de AI bar waar de coctails iets minder alcohol bevatte maar verder alles perfect was en even uitgebreid als eerder beschreven. Sochtens smiddags en savonds was er dus een drie delig zeer uitgebreid buffet. Ik moet toegeven we hebben regelmatig echt te veel gegeten. Er waren altijd nog zo veel lekkere toetjes die we echt niet konden laten staan. We zaten dan zo vol dat we eerst een stukje gingen lopen om het eten te laten zakken. Het was steeds weer een feestje om naar benenden te gaan.
In Kos zijn de bewoonser vrij rommelig. Ze rijden als gekken en laten overal alles liggen vooral troep maar ook huizen. Vele huizen waren onbewoont en in vervallen staat. Sommige zeer fraaie expemplaren waar we ons over verbaasde, of er was gewoon opgehouden met bouwen. Er tussen stonden vaak prachtige bloemen struiken die allemaal net in bloei stonden. Ook waren er vele palmbomen, olijfboomgaarden en citrusvruchtenbomen te vinden. De mooiste van allemaal vond ik wel de vijgen bomen die overal zo langs de kant van de weg stonden. Het moet in het najaar een feestje zijn om hier te wonen. Op Kos kun je ook langs de weg zomaar opeens een oude opgraving tegen komen en bezichtigen. 
Gelukkig was het ook de laaste keer dat we die plakkerige zonnebrand moesten smeren. Alles blijft aan je vast plakken als je je hebt ingesmeerd. De volgende ochtend konden we op ons gemak nog ontbijten. We werden om 10 uur opgehaald met de bus die ons weer naar de luchthaven zou brengen. Ik keek nog een laaste keer door het raampje van het vleigtuig en zag de blauwe zee met gele stranden langzaam onder me vandaan verdwijnen. Tja het was een heerlijke vakantie die ons beide heel goed heeft gedaan. We hebben samen heerlijk kunnen uitrusten van de moeilijk periode waar we nu in zitten. Voor een weekje was er even geen gestress met therapeuten of moeheid na het werk. Gewoon lekker ontspannen met z’n tweetjes, zoals die vakantie in december ook had moeten zijn.
Vandaag zijn we druk in de weer geweest met de voorbereidingen voor ons vertrek naar Kos. We gaan een weekje lekker all incusief genieten. We denken vaak aan het heerlijke buffet met veel verse groente en salades. De lekker coctails die geserveerd worden vanaf een poolbar bij het zwembad en heerlijk lekker niets doen een week. We zijn er beide wel aan toe. We hebben natuurlijk een pittige tijd achter de rug en kijken er erg naar uit om lekker even met z’n tweeen te genieten. 