Friday, October 16, 2009

Herfst / Autum in Boulder




Wat is het heerlijk om weer in Boulder te zijn. Het is hier werkelijk prachtig weer. 16-18 graden en strakblauwe luchten. Das wel weer even lekker na al die regen in Nederland. Op mijn eerste dagje (woensdag) werd ik wakker van de wekker. Ik voelde me meteen fris en fruitig want het was voor mij tenslotte eigenlijk al middag. Ik had in elk geval lekker geslapen, en wat is het heerlijk om naast mijn maatje wakker te worden. We ontbeten samen maar moesten toen beide aan het werk. Vol frisse tegenzin begon ik aan mijn huiswerk. Ondanks mijn vrije dagen in de komende twee weken moet ik wel hard aan de slag voor drie grote verslagen, wat losse opdrachten en een presentatie voor een thema avond op mijn werk die ik organiseer af te maken. Ik verwachte dat ik me niet zo goed zou kunnen concentreren maar dat ging eigenlijk prima. Ik werkte aan een stuk door tot de lunch. Ik begon toen moe te worden en besloot een fietstocht te maken. Ik had nog een favoriet rondje wat ik eerder had gefietst, South Boulder Creek pad, dat ik wel weer wilde zien.

De zon scheen wel maar ik vertrok toch voor de zekerheid met een trui en winterjas aan. De winterjas ging al na 5 minuten uit. Toen ik lekker aan het zweten ging is het vest ook maar uit gegaan. Ik had eigenlijk een korte broek mee moeten nemen zo lekker is het. Na 20 minuten fietsen stopte ik bij een hele oude boom en vond een mooi plekje tussen de wortels. In kleermakers zit keek ik over de plains, met uitzicht op de bergen. Ongelofelijk wat is het hier mooi! Alles was goud / bruin gekleurd. Dode bladeren in de boom glinsterde in het zonlicht terwijl de wind er mee speelde. Ik heb geloof ik wel een half uur gezeten en genoten. Daarna fietste ik door naar het centrum en bestelde bij mijn favoriete koffie winkeltje een medium cappuccino. Op het terras (wederom in het zonnetje) dronk ik langzaam mijn koffie op terwijl ik de voorbijgangers bekeek. Het vakantie gevoel was er voor de volle 100%.

Eenmaal thuis bleek dat ik me toch beter had kunnen insmeren want mijn neus had weer een mooie rode kleur aangenomen. S’ avonds hebben we nog een wandelingetje gemaakt en zijn weer vroeg naar bed gegaan. Ik kan namelijk vanaf 9 uur bijna mijn ogen niet meer open houden (Het is dan in NL 5 uur s’ ochtends). Wel hebben we een auto gereserveerd voor komend weekend. We gaan er op uit trekken de bergen in, maar daar later meer over…
Groeten José

English:
It is good to be back in Boulder. The weather is really beautiful 65/70 F and the sky is clear blue. The first day I started with making my homework until lunch time. Then I went for an bike ride along South boulder creek path. The views there are stunning. After my ride I settled on the terrace of my favorite coffee shop with a cappuccino. The holiday feeling is in place. At the end of the day I had some trouble keeping my eyes open because of the time difference. But we managed to reserve a car for the weekend. We are going to make a trip up in the mountains, but I will give you more details about that later…
Greetings jose

Wednesday, October 14, 2009

On my way to Boulder (again)

Zoals jullie misschien al gelezen hebben, ben ik weer onderweg. Op dit moment zit ik op Minneapolis airport te wachten op de volgende vlucht. Ik kon mijn tweede vlucht niet op stoel indelen dus ben ik net meteen naar zo’n mannetje gegaan. Met mijn leukste smile vroeg ik of ik een mooie plaats aan het raam kan krijgen. Hij zou kijken. Even later hoor ik mijn naam omroepen hosee kroossen. Hmmm mijn naam kunnen ze dus niet uitspreken. Hahaha. Gelukkig was ik na 14 uur reizen nog wakker genoeg om het te horen. Ik heb mijn stoel aan het raam (dan kun je de bergen zo mooi zien!)

De vlucht hiervoor verliep prima. Ik had weer een mooie stoel in het gangpad. Deze keer had ik nog meer geluk omdat de stoel naast me leeg bleef. Ik kon dus weer heerlijk ongegeneerd onderuitzakken en met mijn mond open in slaap vallen (nu maar hopen dat ik niet heb gesnurkt;) Dat is echt heel fijn dat ik zo makkelijk in slaap val. Dat maakt de tijd een stuk sneller gaan. We waren ook nu weer met een kleine vertraging vertrokken en zijn we weer een half uur te vroeg geland (net als de vorige keer). Ik was als een van de eerste door de douane check. Maar helaas lieten mijn koffers op zich wachten. Als een van de laatste kon ik ze uiteindelijk van de band vissen. Ik ben meteen snel doorgelopen door de costums, en toen aan de andere kant mijn bagage weer op de band gezet. Er stond vervolgens een goeie rij voor de security check. Ik dacht dat ik haast had met een uur en 50 min overstap tijd, maar er stond een man voor me die nog maar 20 minuten had en nog naar een andere terminal moest. Ik heb hem wel zo netjes even voor laten gaan.
(later geschreven) De tweede vlucht liep wat vertraging op omdat er nog koffers mee moesten. Het was hartstikke bewolkt (niks mooie berg fiews), dus heb ik geprobeerd even te slapen. Het was inmiddels voor mij 12 uur s’ nachts dus het werd wel even pittig. Maar na een koel drankje was ik weer helemaal bij op het moment dat we lande in Denver. Toen waren weer mijn koffers als een van de laatste van de band. Ik kreeg al visioenen van mijn schoolboeken die ik pas op de laatste dag zou terug krijgen maar het viel mee. Ik moest een sprintje trekken naar de bus en haalde ‘m nog net. Nu was het nog anderhalf uur naar Boulder.
Het uitzicht in de bus was prachtig. De zon ging langzaam onder achter de bergen, waar alles ondertussen rood kleurde. Amerika is zoooo anders als europa. Zo veel uitgestrekter zo veel meer ruimte met niks, maar dan achter de horizon doemen de wolkenkrabbers van Denver op en rijdt je op de 4 baans snelweg met grote trucks om je heen. Het blijft bijzonder! Eenmaal in Boulder aangekomen moest ik nog overstappen op een andere bus die mij voor de deur zou afzetten. Om half 7 savonds (in NL half 3 s’ nachts) was ik uiteindelijk op smily court. Matthijs hoorde me al en kwam meteen naar beneden. O wat heerlijk om elkaar weer in de armen te vallen. Hem te zien, te knuffelen en te ruiken, wat heb ik dat gemist… Heerlijk, 10 dagen weer even verenigd met mijn beste maatje. Groeten José

English:
I just have traveled to matthijs in Boulder, CO. It was a long plain and bus ride. It felt great to be back! But it was even better to see my boyfriend matthijs. The following days I will write about the things I will do in Boulder.
Greetings jose

Monday, October 12, 2009

Leaving for Boulder take 2


Daar ga ik weer,… ik laat het stormige Nederland voor even achter me en vertrek de 13e om 10.50 vanaf Schiphol naar Boulder. Ik blijf maar 10 dagen deze keer en heb er al weken naar uit gekeken. Ik vlieg weer de zelfde route via Minneapolis (totaal reistijd ±22 uur). Het is nu 6 weken geleden dat matthijs en ik afscheid namen van elkaar. Het is dus de hoogste tijd om elkaar weer even in de armen te vallen.
Niet dat het niet leuk is hoor alleen. Ik heb namelijk inmiddels mijn auto ook al zo’n 5 weken in mijn bezit. Ik tuf er zodra ik kan een eind mee naar vriendinnen, bruiloften, familie weekenden, ouders en vrienden. Er staan inmiddels al 1700 km op de teller. Ik heb er ook een sport van gemaakt om zo zuinig mogelijk te rijden. Tot nu toe rijd hij 1.20. Niet slecht voor een nieuwe auto. Dus als je een blauw gevaarte voorbij ziet kruipen op de snelweg dan ben ik dat hahaha. Ik rijd zo rond de 90/95 op de snelweg, eerst om de motor in te rijden nu om benzine te sparen. En het werkt.
Maar wat eigenlijk het leukste is aan de auto is dat er een radio is ingebouwd met extra speakers (niet standaard) Ik zing alle liedjes luidkeels mee en geniet van de nieuw verworven vrijheid die het me geeft.

Verder heb ik het gewoon ook weer heel druk met werk en school. Het derde jaar is inmiddels al een paar weken onderweg. Ik ben al druk bezig met het maken van tentamen verslagen. Deze periode hebben we vakken als ethiek en management en beleid. Ik smul er van! Maar de verslagen zijn wel pittig. Ik neem ook alle boeken mee en zal in Amerika huiswerk moeten maken omdat 3 weken later de boel moet worden ingeleverd. Matthijs heeft verder ook geen vrij dus kan ik mooi overdag aan de slag.

Het is in Boulder op dit moment aan het sneeuwen en dik onder nul. Mijn dikke truien zitten in de koffer evenals de camera. Ik hoop namelijk ook weer een mooie wandeling te maken in de bergen. Deze keer met witte toppen om me heen en mijn voeten in de sneeuw. Dus bij deze de groeten allemaal en tot Amerika…

English:

I am leafing for Boulder tomorrow. I am really looking forward to it. We haven’t seen each other for 6 weeks now. Not that I am board because I finally got my new car. I am so happy with it! It gives me a lots freedom. I drive to all my friends family’s, weddings, family gatherings en so on. And the rest of the time I was very busy going to work and school. I am in my third year now. But first things first, my departure to America…

greetings jose

Friday, September 04, 2009

Ik ben er weer


Op zondag ochtend ben ik weer geland in ons kikkerlandje. Het land van klein huisjes kleine auto’s, kleine straten veel wind en regen. Maar met heerlijk brood, lekkere kaas en normale size verpakkingen (scheelt zo schouwen met boodschappen doen).
Ik had een goede vlucht gehad. Ik kon gelukkig redelijk goed slapen onderweg. Ik werd zelfs een keer wakker kwijlend op mijzelf hmmm,… dat was dan een minder shining moment maar ach iedereen lag te slapen, niemand die het heeft gezien. Mijn ouders hadden mij opgehaald van Schiphol. We zijn eerst naar hun huis in Amstelveen gereden. Hebben gezellig even bij gekletst en zijn toen met seamore en bepakking in de auto gestapt om naar mijn huis te gaan. Gek hoor om weer door de voordeur heen te stappen als je er zo lang niet bent geweest. Het voelt fijn en vertrouwd maar toch weer een beetje nieuw. Mijn ouders zijn weer weggereden en ik begon met mijn 4 tassen uit te pakken. Ik was nog best moe want het was eigenlijk voor mij midden in de nacht. Maar hoe later het werd hoe meer actief ik werd. Heerlijk om weer lekker met mijn kat in huis te rommelen. Hij vond het nog een beetje eng en bleef veilig in de slaapkamer, maar hij leek wel te weten wie ik was en kwam zo nu en dan even kijken wat ik aan het uitvoeren was en of er nog een brokje voor ‘m in zat.
Wat me elke keer weer opvalt ik dat ik het huis zo leuk vind. Als je er lang in aanwezig bent dan valt het je niet meer op. Maar ik werd helemaal vrolijk van mijn roze muur, de leuke muursticker in het toilet, de lekkere douche, het leuke gedicht op de kast in de slaapkamer en ons heerlijke grote bed. Omdat het zulk lekker weer was heb ik op het balkon gegeten en keek hoe de zon langzaam onder ging… zo mooi. Maar ja er is niemand in huis om er samen van te genieten. Dat is wel een groot gemis. Mijn maatje lag aan de andere kant van de wereld te slapen. Gelukkig is er mail en kun je je verhaal daar altijd even kwijt. Ik kan inmiddels al razend snel typen ;)

Ja het is lekker om weer thuis te zijn. Ik heb zin om weer te werken en kijk er naar uit om weer met school te beginnen. De boeken heb ik al opgehaald en het belooft weer een leuk en interessant lesjaar te worden. Dan is er nog mijn nieuwe auto die ik zeer binnen kort kan ophalen. Kortom ik heb er helemaal zin in…
Groeten jose

Friday, August 28, 2009

Vertrek uit Amerika

denver airport
Dan nu mijn laatste blog vanuit Amerika. De laatste 24 uur zijn inmiddels ingegaan. Ik zal om 2.10 vanuit Amerika vertrekken morgen, dat betekend ongeveer 10 uur s’ ochtends vanaf huis. Ik ben net online ingecheckt. Erg handig trouwens dat online inchecken. Je kunt vast je stoel uitzoeken in mijn geval voor de eerste vlucht vooraan en de tweede vlucht een stoel aan het gangpad. Na de eerste vlucht heb ik twee uur om over te stappen maar ik moet ook weer door de security checks. Mocht er om wat voor rede vertraging ontstaan dan hoef ik in elk geval niet te wachten tot het hele vliegtuig een keer is opgestaan. De tweede vlucht is lang, omdat ik geregeld even wil lopen en een bezoek wil brengen aan het toilet, is het wel zo lekker om aan het gangpad te zitten. Ik zal dan zondag morgen landen op Schiphol rond 10.50.
Maar ja nu eerst nog minder dan 24 uur hier doorbrengen. Eigenlijk mag het van mij nog wel veel langer duren, op zich heb ik nu wel weer genoeg vakantie gehad, maar ik zou zo graag nog wat langer bij matthijs blijven. Ik ga hem echt vreselijk missen de komende maanden (waarschijnlijk 2,5) Hoe je het went of keert, afscheid nemen wordt nooit leuk en je went er ook niet aan. Je komt er door heen door gewoon nog te genieten van de laatste momenten die je samen hebt en dan snel door de douane heen te lopen. De zakdoeken zijn strategisch ingepakt ;) en ach we hebben de foto’s nog…
Groeten José
P.s. er zullen ongetwijfeld nog wat blog volgen over wat mooie tochten die ik afgelopen week heb gemaakt, dus blijf kijken…J

Thursday, August 27, 2009

Sushi in Boulder

Om in goed Amerikaans gebruik te blijven heb ik hier een foto overzicht gemaakt van de beste sushi. In amerika wordt alles in een competitie gemaakt. (dit had ik al eerder genoemd) en omdat ik hier de sushi zo lekker vindt heb ik het zelfde gedaan zodat jullie een idee krijgen hoe dat hier gaat.

Op nummer 3:
Siampalace sushi, wel veel voor weinig maar weinig smaak
Op nummer 2:
Panda express sushi (ben er wel 2x geweest)

Ver uit de beste op nummer 1:
Sushi Tora
Honorable mention:
De supermarkt sushi
(geen foto) deze wordt ook vers gemaakt en is per 10 te koop voor maar 7$. Heb hier ook meerder keren gebruik van gemaakt voor de lunch.

Gisteravond zijn we samen naar sushi Tora geweest. Dit sushi restaurant besteld een deel van de vis op de vismarkt in Japan. Er werd vers geraspte wasabi geserveerd en de sojasaus is zelfgemaakt. Al met al het was heerlijk en gezellig laatste uitje om te leuke tijd te vieren die we hier samen hebben gehad afgelopen weken. Het aftellen is begonnen
Groeten jose

Wednesday, August 26, 2009

Nederland, Colorado

Al 2 jaar geleden toen de eerst plannen er waren om naar Boulder te gaan kwamen we er achter dat we vlak bij Nederland woonde. Nederland is een klein dorpje op zo’n 2500 meter hoogte, 45 min rijden de bergen in, boven Boulder. Het is ooit gesticht door een Nederlander als plaats om de hoger gelegen mijnen te voorzien van spullen. We zijn er inmiddels 2 keer geweest. We moeten er naar toe met de bus en nemen onze fietsen dan mee. Die kunnen hier op het fietsenrek voorop de bus (echt geweldig!). We zijn er steeds op warme dagen heen geweest en dan scheelt het toch aardig in temperatuur.
De eerste keer begonnen we met een bakkie koffie in een heel leuk hippieachtig tweedehands boekwinkeltje. De sfeer was er werkelijk geweldig. Ze hadden de beste brownies die ik tot nu toe gegeten had en een leuke huispoes, die graag geknuffeld wilde worden. (mis seamore toch best wel) Na een drankje besloten we het dorpje te verkennen. Het is er best druk. De senic highway loopt door het dorpje en dat betekend dat elke motorrijder in Amerika daar waarschijnlijk wel eens is geweest. Het stikte er van de Harley en Goldwing rijders. Met van die zakdoeken op hun hoofd en een leren vest aan. Gelukkig gaat alles hier langzaam en moet iedereen stoppen voor het zebrapad. We bekeken alle saloonachtige souvenirs winkeltjes, maakte een foto voor het gemeentehuis van Nederland en bezochten de kleine supermarkt. Toen was het tijd om te lunchen. We liepen langs een Italiaan, en besloten lekker op het terras te zitten. We bestelde wat en zakte onderuit. Het duurde en duurde alleen tot ons eten kwam. De zon was achter de wolken geschoven en er stak een koude wind op. Opeens was het terras toch niet meer zo’n goed idee, maar ja het eten zou vast zo komen… Uiteindelijk hebben we bijna een uur gezeten en bleek het eten super vet en smerig. (ik heb nog nooit zulk slecht gemaakte pastasaus geproefd :-p) Ik had aardappel puree met los jumbo garnalen. Rond de puree dreef een dikke laag vette jus met heeeeeel veel knoflook. We hebben nog een foto dat we blij keken toen eindelijk ons eten arriveerde maar al snel probeerde we zo snel mogelijk weer weg te gaan.Door het lange wachten was het inmiddels wel tijd om aan de mooie fietstocht te beginnen. Het magnolia pad voerde ons langs open velden en steile haarspeld bochten naar beneden terug naar Boulder. Toen we op een kruising even stil stonden rook ik mijn remmen helemaal. Ik had onderweg visioenen van kapotte knappende remmen en het missen van bochten maar we kwamen weer helemaal goed beneden. De tweede keer dat we naar Nederland gingen was een week later (afgelopen weekend). We hadden nu het plan om een wandeling te maken in Nederland. Beneden in Boulder zou het kwik oplopen tot 36 graden dus het was heerlijk om weer boven te komen. We hadden van Nederlandse kennissen gehoord dat er een cafeetje was in een oud treinstel. We stopte daar eerst voor weer een lekker bakkie koffie. We besloten toen de wandeling te maken rond de dam. Langs een smal pad liepen we om het meer dat was gevormd door de dam. Er hingen dikke onweerswolken verderop en het uitzicht was er dan ook prachtig. Deze keer hadden we mooi onze eigen lunch meegenomen en zaten langs een beekje in de mooie natuur. Het is hier echt! mooi. De terug weg op de fiets ging nu via de weg waar we ook langs omhoog kwamen met de bus. De wind suisde om mijn oren. En we konden makkelijk qua snelheid meekomen met de auto’s. We stopte speciaal nog bij de boulderfall (waterfal) maar die was helaas afgesloten wegen vallende stenen. Onderweg zie je overal mensen die sporten in de natuur zoals; bergbeklimmers, racefietsers, mountainbikers, hardlopers (jawel op de bergpaadjes) en wandelaars natuurlijk. Het is hier echt een vakantie gebied. Als je van bergen houd en Oostenrijk of Zwitserland wel kent dan moet je zeker een keer hier naar toe komen. Het lijkt niet op Europeesche bergen maar is wel net zo hoog en er heerst een leuke sfeer hier, met leuke dorpjes en vriendelijke inwoners. Echt een vakantie plek. Maar opeens voelde ik dat ik raar bewoog als ik bij trapte, terwijl ik naar beneden suisde. Ik remde af en opeens begon de achterkant te slingeren, ai een lekke band… Ik was zo blij dat we s’ ochtends nog terug waren gegaan om de plakspullen te pakken, die waren we namelijk bijna vergeten. De fiets op z’n kop en matthijs heeft toen vakkundig mijn band geplakt. Nu toch iets minder hard van de berg af suizend kwamen we uiteindelijk weer in Boulder uit. Het laaste heerlijke weekend achter de rug. Want volgende week 29 aug vertrek ik weer naar Nederland ;)
Groeten jose

Sunday, August 23, 2009

Denver city

Ik ben Inmiddels al een paar keer naar Denver gedaan. Het duurt ongeveer een uur om er te komen met de bus. Dit is geen straf want je rijdt op de snelweg met uitzicht op de Rocky mountains. Eenmaal in de stad begin ik altijd met een lekkere bak koffie bij Starbucks. Om de 50 meter zitten er een dus kies ik steeds een ander. Ik bekijk ondertussen de toeristenboekjes en bepaal wat ik ga doen die dag. Zo ging ik vorige week vrijdag naar het Moly Brown huis. Zij was een van de overlevende van de gezonken Titanic en de hoofdpersoon waarover de gelijknamige film gaat. Ze bleek tevens een vooraanstaand persoon te zijn geweest in Denver en had gestreden voor vrouwen- en dierenrechten in Colorado. Het huis was in originele staat terug gebracht (zo goed als kon) met alle snuisterijen van toen (het rook er zelfs oud). Ik kreeg een uitgebreide uitleg over de gebruiken van toen; zoals het nut van de gasten kamer, en het "faint bed". Vrouwen moesten zich namelijk wel 4-6 keer per dag omkleden. Onder de kleding droegen zij corsetten en als deze werden los gemaakt vielen zij regelmatig flauw vandaag het faint bed. Maar waarvoor iedereen natuurlijk komt is het verhaal van de vrouw op de titanic. Moly Brown was op reis in Europa toen zij een verontrust telegram kreeg dat haar eerste kleinkind heel ziek was. Ze wilde dus zo snel mogelijk terug naar New York. De Titanic was toen de snelste manier om er te komen. De rest is geschiedenis…, alleen wil ik jullie niet teleurstellen maar er was geen liefdes affaire en geen dure diamand aan boord. Op de ingelijste verzekeringsclaim van Moly Brown stond wel een sieraard vermeld van 20.000 $ (erg veel voor die tijd) maar er was volgens de vrouw van de rondleiding geen bijzonder item. “thats just in the movie”… helaas.
Ik heb the Capitol bezocht. De met bladgoud beklede replica van het capitol in Washington was weer erg mooi. Ik heb er ook een rondleiding gehad, en net als in Ohio kreeg ik hier ook de zelfde verhalen over lobbyisten en de uitleg hoe het besluitstelsel in elkaar zit. Wat anders was dat je hier ook in de koepel mocht. Ik moest er wel 20 minuten voor wachten en 99 treden bestijgen, maar had toen een prachtig uitzicht over de stad.
Een andere keer ben ik naar het Modern Art museum geweest. Eigenlijk omdat het binnen was en er airco aanwezig is. (Je moet toch wat in de hitte). Er was een afdeling moderne kunst maar vooral ook veel kunst van indianen en uit de Mayacultuur. Eigenlijk vond ik de bewaker het leukst want die had 4 jaar in Amsterdam gewoond en probeerde bij mij na te gaan of zijn favoriete straatjes en cafés er nog waren. In de meeste gevallen begreep ik hem niet omdat Nederlands met een sterk Amerikaans accent toch lastig blijft. Ik ben nu in elk geval weer helemaal artistiek verantwoord na mijn bezoek aan het museum, omdat ik verder tussen de zogenaamde kunstkenners rond liep, die soms na 10 minuten nog voor dat ene schilderij stonden, of ik langs mensen liep die net iets te luid tegen elkaar spraken over de laatste ontwikkelingen op kunst gebied en wat je wel niet gezien moest hebben.
Met matthijs samen zijn we uitgebreid door de winkelstraat gelopen en hebben we foto’s gemaakt vanaf de hoogste etage van een hotel. Deze tip hadden we gekregen van het tourist office. Het was toen op een zondag dus waren de meeste bezienswaardigheden dicht. We wilde wel naar the Mint, een van de 7 plekken in Amerika waar de munten worden gemaakt maar daar bleek je al om 7 am voor de deur te moeten liggen om een afspraak te maken. Uiteraard mag je dan niks mee hebben van tas tot telefoon. Dat besloten we dus maar over te slaan en bezochten het historisch museum, waar we weer veel leerde over de (nog jonge) geschiedenis van Colorado.
Op de terug weg genoten we van de mooie stad. Het is anders als in Nederland. Je hebt hier geen winkels in het centrum. De winkels zitten in grote Mall’s buiten de stad. Er waren wel leuke souvenir winkels, veel leuke terrasjes en veel mensen om naar te kijken vanaf de terrasjes.
En natuurlijk heb ik er wel geshopped namelijk in cherrie creek mall net buiten het centrum van Denver, ijs gegeten (helaas een medium besteld wat betekend dat je een berg met ijs moet veroorberen tot je misselijk bent) en ook vaak met sushi geluncht. In vergelijking met prijzen in Nederland is sushi eten hier spot goedkoop. Voor zo’n 5$ (€3,45) heb je al een tonijn of zalm rol. Heerlijk is het om op een warme dag op het terras te zitten met een icetea en een paar lekkere sushi’s. Ik ga het hier nog missen...
Groeten jose

Monday, August 17, 2009

Pamper-day

Door de koortslip voelde ik me een paar dagen wat minder. Ik bleef dan ook de meeste tijd van de dag binnen i.v.m de zon, maar dat gaat toch vervelen na een paar dagen. Het werd dus tijd om mijzelf even te verwennen. Een José, pamper-day…
Ik begon met een bezoek aan de kapper, want mijn haar was al tijden veel te lang. Ik vind het altijd lastig om naar de kapper te gaan want op een of andere manier zit het na een knip beurt nooit zoals ik had gewild. En in een vreemde taal is er nog meer risico op misknippen. Ik besloot naar een kapperssalon in de buurt te gaan (een keten). Toen ik binnenstapte hadden mijn alarm bellen al af moeten gaan. In de wachtrij zaten twee moeders met kinderen en een oude mevrouw.
Ik moest 10 minuten wachten en was toen aan de beurt. Ik had in een boekje helaas geen plaatje gevonden van wat ik wilde, dus legde ik zo goed mogelijk uit dat mijn haar alleen ietsje korter moest zodat het weer lekker springerig zit.

De kapster ging aan de slag. Nog vol vertrouwen kletste ik wat,… maar na een paar minuten zag ik wel erg grote plukken haar op de grond vallen… en mijn oren zijn nooit vrij want dan zit mijn haar rond mijn bril zo gek, maar voordat ik iets kon zeggen ging de schaar er in… arghhhhhhhhhhh. Ik besloot maar niet meer in de spiegel te kijken en het eindresultaat af te wachten. Ondertussen probeerde ze me allemaal producten aan te smeren terwijl ik als een stijve hark in de stoel zat. (zag er vast charmant uit, haha)
Het eindresultaat was echt kort haar, maar met vlink wat haarprutje zit het toch wel leuk. (ik kan weer een kuifje maken)

Toen werd het tijd om en lekker bakkie te drinken. Naast de kapper bleek een super leuk koffie winkeltje te zitten. Ik las het lokale krantje terwijl ik genoot van een heerlijke cappuccino met een plak citroen cake. Ik heb er geloof ik wel een uur gezeten.
Toen werd het tijd voor het volgende “pamper” onderdeel. Ik had eerder al in een lokaal krantje zien staan dat er korting was op een massage. Ik belde ze op voor een afspraak en kon om 3 uur terecht. Het was deze dag wel 36C dus het was heerlijk om de gekoelde ruimte in te stappen waar het rook naar wierook en er zachte relax muziek op stond.
Ik besloot een full body massage van een uur te nemen. En echt wat is dat heerlijk. Soms probeer ik gewoon thuis te ontspannen maar nu leek ik wel een stuk kipfile op een tafel. Al mijn spieren waren los gekneed en ik voelde me compleet relaxed en erg gelukkig. Na een uur nam ik afscheid van de masseuse en liep met een BIG smile de deur uit. Helaas was ik zo met mijn hoofd in de wolken dat ik compleet vergeten was dat ik nog moest betalen. Dus werd ik nog even van de straat geplukt (ai stom)
Met een compleet relaxed gevoel kwam ik weer thuis en ik heb die avond dan ook heerlijk geslapen…

Groeten jose